Twój układ nerwowy Ci podziękuje jeśli zastosujesz te 3 kroki. Zobaczysz, że staniesz się bardziej świadoma siebie, swojego ciała, własnych potrzeb i emocji.
Dzięki temu poziom twojego stresu się obniży.
Jakie to kroki?
Poczuj swoje ciało – Twoje ciało jest nośnikiem doznań i przesyła ci sygnały gdy coś przeżywasz. W ciele możesz odczuwać skurcze żołądka, ból głowy, mokre dłonie. Możesz mieć zaciśnięte zęby oraz zmarszczone brwi. Ciało może sygnalizować coś poprzez trudności z wzięciem głębszego oddechu. Zobacz co twoje ciało ci mówi w tej chwili. Skup się na emocji i nazwij ją – każda emocja reprezentuje się w ciele. To jest z jednej strony oczywiste jednak czy nie zdarza Ci się łapać na tym, że czasem już sama nie wiesz co czujesz?
Złość reprezentuje się poprzez zdenerwowany wyraz twarzy, zaciśnięte usta, zmarszczone brwi, zaciśnięte pięści a także nerwowe ruchy nogami a także strzelanie palcami, bawienie się własnymi paznokciami i wbijanie ich w dłonie.
Lęk może się wyrażać poprzez skurcz żołądka, ból brzucha, suchość w ustach, pustkę w głowie.
Smutek może się pokazywać w ciele gnieceniem w mostku, rozpaleniem w oczodołach i łzami. Wykonaj kojącą aktywność regulującą daną emocję – każda emocja potrzebuje ruchowej aktywności aby układ nerwowy mógł zostać uregulowany.
Złość potrzebuje energii na przykład tupania albo uderzania w poduszki albo krzyczenia w poduszkę.
Lęk potrzebuje tego abyś objęła się ramionami, pogłaskała swoje ręce i brzuch tam gdzie jest spięty lub przykryła się kocem.
Natomiast smutek potrzebuje po prostu i aż – wypłakania.
To jest okej, że masz trudne emocje w związku z trudnościami swojego dziecka. To jest okej gdy czasem masz wszystkiego dość. To jest okej bo to jest adekwatna reakcja na trudne doświadczenie.
Pamiętaj, że Ty też jesteś ważna i Twoje emocje też potrzebują zauważenia i zaopiekowania się nimi. Wierzę, że gdy zajmiesz się nimi doświadczysz przemienionej rzeczywistości.
Więcej na temat troszczenia się o siebie przeczytasz tutaj.
Jestem z Tobą
Dorota M. Bielawska
